Әби белән икәүләшеп Киттек җиләк җыярга. Тамак кипсә аптырамыйм, Тотынамын кыярга.
Барып җиттек, әй җыябыз,
Чыдап черки явызга.
Әби җыя зур чиләккә,
Мин җыямын авызга.
Чиләк тулды, юлга чыктык,
Кайтабыз арып-талып.
Күтәреп булмагач эчне,
Кайтамын соңга калып.
Әбием үлчи җиләкне:
“Синеке кайда, улым?“
Мин оятсыз басып торам,
Корсакта ике кулым.
Нәсимә СИПОВА.
Иж-Бубый авылы.
Нет комментариев